Na Wschód - blog o Europie Środkowo-Wschodniej » Meta

10 powodów dla których Na Wschód powinien zostać Blogiem Roku 2011

nawschod — Sat, 14 Jan 2012 13:31:13 +0000

Tradycyjnie w tym roku ogłoszono konkurs na najlepszy blog 2011. Tradycyjnie Na Wschód startuje w kategorii Podróże i szeroki świat. Pierwsza runda głosowania odbywa się sms-owo. Tylko 10 blogów zostanie zakwalifikowanych do rundy finałowej. Ponieważ wysłanie sms’a jest czasochłonne i kosztowne – całe 1,23zł – postanowiłem dać Wam 10 niezbitych argumentów, dla których warto się poświęcić.

Czym Na Wschód różni się od tysięcy innych blogów i dlaczego jest najlepszy?

1. Jest bardziej merytoryczny niż blog Kasi Tusk

2. Ma więcej komentarzy niż blog Allegro

3. Jest łatwiejszy w odbiorze niż blog Jarosława Kaczyńskiego

4. Ma więcej fanów na Facebook’u niż Bank Pocztowy

5. Jest na pierwszej stronie w Google na frazy: „Krym”, „Bukareszt”, „delta Dunaju”, „Fiolent”, „Vama Veche”, „Paluse” oraz „Na Wschód”.

6. Jest bardziej opiniotwórczy niż Kwejk

7. Jest bardziej na bieżąco niż TVN24

8. Jest bardziej żywy niż Hanka Mostowiak

9. Zapodaje lepszą rockową muzę niż Eska Rock i Roxy FM razem wzięte:

10. Sms o treści D00082 na numer 7122 ma większą szansę zmienić świat niż sms o treści „nie wysyłajcie mi więcej sms’ów” na jakikolwiek inny numer.

Dwa lata Na Wschód w liczbach

nawschod — Thu, 03 Mar 2011 13:02:56 +0000

Dokładnie dwa lata temu, 3 marca 2009 roku na Na Wschód pojawił się pierwszy wpis. Dotyczył Kowna i był początkiem serii o naszych wakacjach na Litwie w 2006 roku. Od tego czasu wiele się zmieniło. Wszak dwa lata to szmat czasu, zwłaszcza jak na bloga. Dziś post podsumowujący i nieco sentymentalny, oczywiście jeśli liczby mogą być sentymentalne.

1 – liczba osób, która weszła na bloga wpisując w Google frazę „być w rzymie i papieża nie widzieć”

2 – liczba lat jakie istnieje Na Wschód

3 – liczba krajów Europy Środokowo-Wschodniej, jakie odwiedziłem w tym czasie

3:16 – średnia liczba minut spędzanych przez czytelników na blogu

12 – liczba krajów, o których pojawił się przynajmniej jeden post na Na Wschód

23 – liczba postów w najpopularniejszej kategorii – Rumunia

29 – liczba komentarzy pod najczęściej komentowanym wpisem

696 – liczba fanów na Facebook’u

950 – liczba odwiedzin bloga po wpisaniu w Google frazy „krym”

1 104 – liczba spamu w komentarzach zatrzymanego przez zaporę anty-spamową

65 000 – liczba odsłon bloga

Poproszę o więcej!

Oddam Na Wschód w dobre ręce (edycja II)

nawschod — Wed, 16 Feb 2011 07:03:20 +0000

Wielkimi krokami zbliżają się drugie urodziny bloga „Na Wschód”. Chciałbym obejść tę okazję z należnym jej przytupem. Dlatego po raz drugi oddaję łamy bloga jego czytelnikom. Poprzednia edycja projektu cieszyła się sporym powodzeniem, mam nadzieję, że tym razem będzie podobnie. W wielkim skrócie: Wy piszecie, przesyłacie teksty do mnie, ja je publikuję na Na Wschód. Tym razem będzie konkretny temat, jak również konkretna nagroda.

Nie tak dawno ukazał się w Polsce świetny zbiór reportaży znad Morza Czarnego „Odessa Transfer”. Zbiór zawiera trzynaście prac trzynastu autorów. Chciałbym, żebyście dopisali kolejną pozycję do tej listy. Napiszcie czternasty reportaż, esej, wiersz, opowiadanie. Cokolwiek, byle dotyczyło Morza Czarnego i nie przekroczyło limitu 3000 znaków spacjami. Tekst prześlijcie na mateusz@nawschod.eu. Po publikacji na drodze głosowanie wybierzemy najlepszy. Nagrodą, poza możliwością promowania swojej osoby (bloga, blipa, flickr’a itd), będzie książka „Odessa Transfer”. Nawiasem mówiąc świetna.

Rumunia – przewodnik subiektywny. Debiut Na Wschód w realnej rzeczywistości.

nawschod — Sun, 10 Jan 2010 21:27:42 +0000

Rzeczywistość poza siecią istnieje i nie należy tego faktu ignorować. Na Wschód w czwartek po raz pierwszy wypłynął z bezpiecznej blogowej przystani, aby zaprezentować się w „realu”. Okazją ku temu była prezentacja „nawschodniego” przewodnika po Rumunii w Domu Kultury w Mikołowie. Doświadczenie to bez wahania mogę zaliczyć do pouczających.

Głównym założeniem prezentacji było przedstawienie Rumunii w sposób, w jaki opisuję ją na blogu. Chciałem zaprezentować „nawschodni” sposób podróżowania i postrzegania świata. Nie mogło więc zabraknąć rumuńskiej muzyki, rozważania na temat świadomości narodowej Rumunów, dziwnego, ale na swój sposób pociągającego Bukaresztu. Stali czytelnicy Na Wschód z pewnością znają i akceptują taki sposób podróżowania, który zgodnie z hasłem bloga nie polega jedynie na przemieszczaniu się z miejsca na miejsce.

Z ludźmi, którzy bez kłopotu przyswajają taką ideę, spotkałem się również w Mikołowie. Jestem im wdzięczny za miłe słowa i wsparcie podczas trudnego debiutu na polu wystąpień publicznych. Nie wszyscy jednak mój sposób prezentowania Rumunii zaakceptowali, poddając moją wizję mniej lub bardziej konstruktywnej krytyce. (Pomijam tu kwestię poziomu tejże krytyki, nie pojechałem tam bowiem szerzyć wiedzę z zakresu kultury osobistej.)

Wśród osób niezadowolonych najczęściej pojawiającym się zarzutem (niemalże jedynym) była mała ilość zdjęć w prezentacji. Myślę, że wystąpił tu poważny rozdźwięk między oczekiwaniami publiczności a moją osobistą wizją prezentacji. Być może faktycznie były momenty, kiedy mogłem pokazać więcej. Nie ukrywam jednak, że moim celem nie było wystawianie Rumunii zdjęciowej laurki. Istotą wystąpienia było zaszczepienie idei świadomego i wielopoziomowego podróżowania. Odkrywania Rumunii na wielu płaszczyznach i na wiele różnych sposobów. Z przykrością stwierdzam, że taka koncepcja nie spotkała się z większym zrozumieniem. To doprowadza mnie do innej smutnej konstatacji. Wydaje się bowiem, że target dla takiego rodzaju myślenia jest mocno ograniczony, co sprawia, że Na Wschód może już na zawsze pozostać blogiem jedynie niszowym.

Wypady blogera do realnego świata kryją w sobie jeszcze jedno poważne niebezpieczeństwo, z którego dopiero teraz zdaję sobie sprawę. Otóż w jednej chwili z gospodarza, który sam decyduje co, kiedy, komu i w jaki sposób zakomunikuje, zamieniamy się w gościa. Tutaj to nie my wyznaczamy zasady, raczej zmuszeni jesteśmy stosować się do tych, które zostały narzucone. Taka przemiana nie należy do najłatwiejszych.

Nie bez znaczenia jest również specyfika pozasieciowego audytorium. Komunikując się poprzez bloga mamy pewność, że nasi odbiorcy pod wieloma względami są podobni do nas. Łączy nas choćby wspólny język nowoczesnych technologii. W przypadku publiczności starszej w niewielkim przecież miasteczku o wspólną płaszczyznę porozumienia jest o wiele trudniej. Nie sposób przecież promować bloga wśród ludzi, którzy sporadycznie lub nigdy nie korzystają z internetu.

Kończąc, wyrażam jedynie nadzieję, że te osoby, które ze spotkania wyszły zadowolone, zajrzą od czasu do czasu na Na Wschód (co jak wiem, już się stało). Przy okazji chciałbym podziękować Piotrkowi Kaszuwarze, który całą sprawę, od pierwszego maila do ostatniego piwa, bardzo sprawnie zorganizował.

Oddam Na Wschód w dobre ręce

nawschod — Sun, 19 Jul 2009 19:38:15 +0000

Od momentu powstania, kilka miesięcy temu, Na Wschód mozolnie buduje swoją popularność wśród osób zainteresowanych Europą Środkową i Wschodnią. Blog był pomyślany jako miejsce moich indywidualnych rozważań, choć nie ukrywam, że od początku chodziła mi po głowie kusząca, choć pewnie trudna w realizacji, idea społeczności Na Wschód. Jej zalążki są już teraz do zaobserwowania na Blipie, Facebok’u i Lastfm, co oczywiście cieszy, ale chciałoby się więcej. W związku z tym chciałbym przejść do kolejnego etapu mojego karkołomnego pomysłu społecznościowego.

Zakładam, że wszyscy odwiedzający Na Wschód są zainteresowani tematyką w taki czy inny sposób związaną z Europą Środkowo-Wschodnią. (Pomijam oczywiście osoby, które, nie wiedzieć czemu, dostały się na mojego bloga wpisując w Google „wędzenie ryb”, a są takie.) Wielu z Was odwiedziło któryś z krajów Europy Środkowo-Wschodniej lub się tam wybiera, wielu czytało książki autorów pochodzących z tego regionu, oglądało filmy, interesowało się historią itd. Szkoda by było, żeby taki potencjał się marnował. W końcu Wasze doświadczenia są inne od moich, a wiedza w wielu dziedzinach z pewnością bardziej rozległa. Więc, jeśli ktoś z Was ma ochotę skrobnąć kilka słów w dowolnym temacie (podróże, kultura, historia, polityka itd.) dotyczącym Europy Środkowo-Wschodniej, zachęcam do kontaktu mailowego (nawschod@poczta.pl), facebook’owego, blipowego lub też osobistego. Profity to, poza satysfakcją, możliwość zareklamowania swojej osoby, bloga, blipa czy czegokolwiek innego.

W tym miejscu chciałbym od razu złożyć uroczyste przyrzeczenie, że jeśli ta akcja spotka się z nikłym odzewem, ponowię ją, kiedy ilość fanów Na Wschód na Facebook’u się podwoi, osiągając magiczną liczbę 28 osób.

Blog Umiarkowanego Postępu Na Wschód (w Granicach Prawa)

nawschod — Fri, 19 Jun 2009 20:13:42 +0000

Ponieważ Na Wschód zamienił się ostatnio, z oczywistych względów, w blog rumuńskotematyczny, warto może zaproponować małą odskocznię. A gdzież odskakuje się lepiej niż do naszych południowych sąsiadów, a konkretnie do twórczości najwybitniejszego ich przedstawiciela, największego pisarza czeskiego Jarosława Haška. A jeśli przy tej okazji można zafundować sobie odrobinę autolansu, odskocznia staje się tym bardziej pożądana. Zapraszam na krótką podróż przez Haškową twórczość i jednocześnie jak najbardziej Na Wschód.

Wszystkie poniższe cytaty pochodzą z książki „Historia Umiarkowanego Postępu (w Granicach Prawa)”, którą to recenzowałem jakiś czas temu. Wydały mi się zabawne i dobrze oddające specyfikę prozy Haška. Dopiero w drugiej kolejności są mniej lub bardziej (najczęściej bardziej) naciąganym odniesieniem do tego, czemu ostatnio poświęcam lwią część wolnego czasu, czyli do bloga Na Wschód.

„A jakie piwo wybrała Partia Umiarkowanego Postępu (w Granicach Prawa) do celów politycznych? Velkopopovickie, smichovskie i plzeňskie.”

Musicie wierzyć na słowo, że Na Wschód do celów nawschodnich wybrał dokładnie te same piwa. I całą masę innych.

„ – Pan się myli – powiedział nieznajomy – ależ pana nabrali w księgarni. To się zdarza, namalują mapę Francji, opatrzą węgierskimi nazwami i sprzedają jako Węgry.”

Na Wschód z kolei bierze mapę Rumunii (nie ucieknę od niej nawet w tym wpisie), robi na niej dziwne mazy i sprzedaje internautom jako mapę Rumunii z dziwnymi mazami.

„Byłem wielokrotnie świadkiem, jak ludzie z pogardą odkładali czasopismo, ponieważ nie było w nim nic mojego. Tak i ja też robiłem, ponieważ ja należę do swoich wielbicieli i faktu tego bynajmniej nie staram się ukryć.”

W moim przypadku jest identycznie, a można się o tym przekonać tutaj. Sam jestem sobie fanem. Na szczęście nie jestem zupełnie sam.

„I gromadnie garnęli się do nas, zgodnie z teorią Darwina o życiu społecznym wyższych ssaków, u których gromadę może tworzyć nawet sześć osobników. Tak więc 14 grudnia 1904 roku było nas w partii w sumie ośmiu.”

A na Facebooku 19 czerwca 2009 roku było nas w sumie sześciu. I jestem w stanie wybaczyć Haškowi nawet elementarne braki w wiedzy biologicznej, czego normalnie nie robię.