Wszystkie poniższe cytaty pochodzą z książki „Historia Umiarkowanego Postępu (w Granicach Prawa)”, którą to recenzowałem jakiś czas temu. Wydały mi się zabawne i dobrze oddające specyfikę prozy Haška. Dopiero w drugiej kolejności są mniej lub bardziej (najczęściej bardziej) naciąganym odniesieniem do tego, czemu ostatnio poświęcam lwią część wolnego czasu, czyli do bloga Na Wschód.

„A jakie piwo wybrała Partia Umiarkowanego Postępu (w Granicach Prawa) do celów politycznych? Velkopopovickie, smichovskie i plzeňskie.”

Musicie wierzyć na słowo, że Na Wschód do celów nawschodnich wybrał dokładnie te same piwa. I całą masę innych.

„ – Pan się myli – powiedział nieznajomy – ależ pana nabrali w księgarni. To się zdarza, namalują mapę Francji, opatrzą węgierskimi nazwami i sprzedają jako Węgry.”

Na Wschód z kolei bierze mapę Rumunii (nie ucieknę od niej nawet w tym wpisie), robi na niej dziwne mazy i sprzedaje internautom jako mapę Rumunii z dziwnymi mazami.

„Byłem wielokrotnie świadkiem, jak ludzie z pogardą odkładali czasopismo, ponieważ nie było w nim nic mojego. Tak i ja też robiłem, ponieważ ja należę do swoich wielbicieli i faktu tego bynajmniej nie staram się ukryć.”

W moim przypadku jest identycznie, a można się o tym przekonać tutaj. Sam jestem sobie fanem. Na szczęście nie jestem zupełnie sam.

„I gromadnie garnęli się do nas, zgodnie z teorią Darwina o życiu społecznym wyższych ssaków, u których gromadę może tworzyć nawet sześć osobników. Tak więc 14 grudnia 1904 roku było nas w partii w sumie ośmiu.”

A na Facebooku 19 czerwca 2009 roku było nas w sumie sześciu. I jestem w stanie wybaczyć Haškowi nawet elementarne braki w wiedzy biologicznej, czego normalnie nie robię.